آرامبخشی وریدی در اقدامات پزشکی چیست و چه سطوحی دارد؟
امروزه پزشکان روشهای متعددی در اختیار دارند تا اطمینان حاصل کنند بیمارانشان در طول جراحی یا اقدامات تشخیصی پزشکی، تا حد امکان احساس راحتی داشته باشند.
یکی از روشهای رایج کنترل درد، آرامبخشی نام دارد که باعث ایجاد حالت آرامش میشود و گاهی فرد را به خواب میبرد.
آرامبخشی که با عناوینی مانند
- مراقبت بیهوشی تحت پایش (Monitored Anesthesia Care)
- آرامبخشی هوشیارانه (Conscious Sedation)
- آرامبخشی گرگومیش (Twilight Sedation)
شناخته میشود، معمولاً برای جراحیهای جزئی یا اقدامات کوتاهمدت و کمترپیچیده در شرایطی که تزریق بیحسی موضعی بهتنهایی کافی نیست، اما نیازی هم به بیهوشی عمومی عمیق وجود ندارد؛ به کار میرود.
این اقدامات میتوانند شامل برخی انواع نمونهبرداری (بیوپسی) یا استفاده از آندوسکوپ برای بررسی بخشهایی مانند گلو یا روده بزرگ، بهمنظور تشخیص و درمان بیماریهایی مانند سرطان باشد.
داروی ضددرد (Analgesic)دارویی است که برای ایجاد بیدردی یا تسکین درد استفاده میشود و اغلب همراه با آرامبخشی تجویز میگردد. اقداماتی که با استفاده از آرامبخشی و داروهای ضددرد انجام میشوند، ممکن است در بیمارستان یا در مراکز سرپایی مانند مراکز جراحی یکروزه، مطب پزشک یا مطب دندانپزشکی انجام شوند.
آرامبخشی و تسکین درد چگونه عمل میکنند؟
آرامبخشی و داروهای ضددرد معمولاً از طریق سرم وریدی (IV)که درون یک رگ قرار داده میشود، تجویز میگردند. بسته به نوع اقدام پزشکی، سطح آرامبخشی میتواند از حداقل (احساس خوابآلودگی همراه با توانایی صحبت کردن) تا عمیق (بهطوری که احتمالاً چیزی از روند انجام کار به خاطر نخواهید آورد) متغیر باشد.
آرامبخشی متوسط یا عمیق ممکن است باعث کند شدن تنفس شود و در برخی موارد، به بیمار اکسیژن داده میشود. داروهای ضددرد نیز میتوانند به ایجاد خوابآلودگی کمک کنند. با این حال، حتی در حالت آرامبخشی عمیق، فرد برخلاف بیهوشی عمومی بیهوش کامل نمیشود.
بیشتر بیماران پس از پایان اقدام پزشکی و قطع داروها، بهسرعت هوشیار میشوند. عوارض جانبی احتمالی شامل سردرد، تهوع و خوابآلودگی است، اما معمولاً این عوارض کمتر از عوارض بیهوشی عمومی هستند و در نتیجه، روند بهبودی سریعتر است و بیمار زودتر میتواند به خانه بازگردد.
در برخی موارد، آرامبخشی و داروهای ضددرد وریدی با روشهای دیگر کنترل درد ترکیب میشوند؛ مانند بیحسی موضعی که شامل یک یا چند تزریق برای بیحس کردن ناحیهای کوچک از بدن است، یا بیحسی ناحیهای که بخش بزرگتری از بدن، مانند ناحیه پایینتنه، را بیحس میکند.
سطوح مختلف آرامبخشی کداماند؟
سطح آرامبخشی که یک بیمار تجربه میکند به عوامل متعددی بستگی دارد؛ از جمله نوع اقدامی که قرار است انجام شود و نحوه واکنش بدن فرد به داروهای بیهوشی. سن، وضعیت پزشکی و عادات مرتبط با سلامت فرد نیز میتوانند بر نوع بیهوشی یا آرامبخشی مورد استفاده تأثیر بگذارند.
صرفنظر از سطح آرامبخشی، حضور و مشارکت یک متخصص بیهوشی در مراقبتهای بیهوشی اهمیت دارد. متخصص بیهوشی، پزشکی است که در زمینه بیهوشی، مدیریت درد و مراقبتهای ویژه آموزش تخصصی دیده است.
سطوح اصلی آرامبخشی عبارتاند از:
- حداقل
آرامبخشی حداقل به شما کمک میکند آرام شوید، اما معمولاً بیدار خواهید بود. سؤالات پزشک را متوجه میشوید، میتوانید پاسخ دهید و دستورات را دنبال کنید. این سطح از آرامبخشی معمولاً زمانی استفاده میشود که پزشک نیاز دارد بیمار در روند اقدام پزشکی مشارکت داشته باشد. - متوسط
در این حالت احساس خوابآلودگی خواهید داشت و ممکن است در طول اقدام پزشکی به خواب بروید. ممکن است بخشی از روند انجام کار را به خاطر بیاورید یا به یاد نداشته باشید. - عمیق
در این سطح، شما بیهوش کامل نخواهید بود، اما در طول اقدام پزشکی در خواب خواهید بود و احتمالاً خاطره بسیار کمی یا هیچ خاطرهای از آن نخواهید داشت.
مطالب این سایت صرفاً جهت اطلاعرسانی است و نباید به عنوان جایگزینی برای تشخیص، تجویز یا درمان پزشکی در نظر گرفته شود. برای مشکلات پزشکی، حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید.
